साहित्य

गजल

यो जिन्दगीभरिको लगानी देखेरभए भरका सपना खरानी देखेर म टोलाउँछु घरी घरी आजहुर्किएको काखको नानी देखेर कहीं पनि सुरक्षित छैनन् चेलीधिक्कार लाग्छ छोरीको जबानी देखेर ! कहाँ, कति बेला लुटिन्छ अस्मिताडर लाग्छ साँझ अनि बिहानी देखेर बलात्कारीलाई फाँसी दिन्छौ कहिले ?दुःख लाग्छ सरकारको आनाकानी देखेर। पुरा पढौ

प्रेम कविता

यादहरुसगँसम्झनाहरुसगँप्रतिविम्बसगँछायासगँ मेरा यादहरुमा सदैवतिमीले पठाउने गरेकाअाैडाहा ,छटपटी, उकुसमुकुस र प्यासहरुसगँप्रेम गर्दागर्दै म थाकिसके प्रिय ! नदेखेरै, नबाेलेरै, नभेटेरैमेराे मुटु माझ अाउनेतिम्रा तस्विरहरुसगँ मात्रमाैनताहरुसगँ मात्रतिमीले स्नेहपुर्वक दिएकामायाका चिनाहरुसगँ मात्रप्रेम गर्दागर्दा म अत्तालिसके प्रिय ! भाे अब सक्दिन जिउँनतिमी विना ! ताेडेर निशेधित पर्खालहरुछाेडेर सारा अाफ्नाहरुभत्काएर सिमानाहरुनियम र परिधीहरुम अाउँदैछुप्रिय ! तिमी समीप सवै मायालु साइनाहरुअामा, बाबा ,दाजु भाइ दिदी बहिनीहरुसबै सबैकाे प्रेम भन्दातिम्राे एक्लाेप्रेमकाे पल्लाभारी भएकाे याे समयछाडी अाएकाे छु अाफन्तहरु… पुरा पढौ

कविता : सरकारको नाममा

हत्यारा तिम्रोबलत्कारी तिम्रो प्रहरी तिम्रोप्रशासन तिम्रोअदालत तिम्रोसरकार तिम्रोसञ्चार तिम्रोसंसार तिम्रो म सँग त बसयहि एक थान जिन्दगी छजुन तिमीलेजतिबेला पनिझ्याप्प निभाउन सक्छौ तर हेक्का रहोसतिम्रो व्यवस्था विरुध्दबलिरहेकोम एक मसाल हुँ । पुरा पढौ

कविता : ए खहरे

ए खोला नउर्लन ,उन्मादमाखहरे क्षणिक गडगडाहट नगरडाँडाको सिमसिम वर्षातमागडगडाउने खहरे घमण्ड नगरएकै क्षणको उर्लानमामहा सिन्धु कहिल्यै गडगडाउँदैनअनवरत एउटै अडानमाए खोला उन्माद नगर ननकुर्ल क्षणिक आडम्बरमा चैत याममा निदाउने खहरेबढ्ता बडप्पन नगरप्रगति अवनति सँगै आउँछन्दुःख सुख सँगै आउँछन्यो सापेक्षताको संसारमाठूला अनि सानालाई हेरवर्षा यामको ए खोलाबढ्ता अहम् नगर । अनन्त यो ब्रहमाण्डमाफराकिलो निलिमामाअविराम गतिशिलतामाबढ्नु छ है अगाडि नैअनन्त अनन्तसम्मयात्रा गर्नु छ है लक्ष्यसम्मए खोला नकुर्ल न उन्मादमाखहरे क्षणिक उन्माद नगरआफ्नै आडम्बरमा पुरा पढौ

पानी (बालकविता)

जस्तो पनि बन्न सक्ने कस्तो आनीबानीकहिले हिउँ, कहिले बाफ कहिले तरल पानी पौडी खेल्न नुहाउन र तिर्खा लाग्दा पिउनपानी नभई सम्भव छैन जीवन त्यसै जिउनयही पानीले पोल्छ कहिले, कहिले शीतल हुन्छयही पानीले फोहोर ल्याउँछ यही पानीले धुन्छ समुद्र र नदी-खोला छाँगा-छहरामापोखरी र इनार अनि अग्लो पहरामाखहरे भई बग्छ पानी तालसँगै जम्छपहरामा रसाएुनि यही धर्तीमा रम्छ खाँदा स्वाद छैन हेर्दा रङ्ग पनि छैनलुगा लाउन मिल्लाजस्तो अङ्ग पनि छैनपानीजस्तो नहोऊ तिमी भन्ने… पुरा पढौ

कविता : एउटा आर्टिस्टको कन्फेसन

क्यानभासमाकोर्दै जाँदाएउटा अमूर्त आकृतिबन्न पुग्छ एउटा सुन्दरीको चित्ररँग थप्दै जान्छुनिखारता ल्याउँदै जान्छुर पनि केही खालिपनकेही खल्लोपन भेटिरहन्छुअन्तिममाब्रस मेरो कालो कपालमा बेस्कन घोटेरलगाइदिन्छु गाजलताजा गुलाफको रंग निचोरेरबनाइदिन्छु कुचीले गुलाबी ओठतस्विर सुन्दर देखियोतर पनि खै के नपुगेके नपुगे जस्तो लागिरह्योप्रयोग स्वरुप ?मेरो रातो रगतमामेरै छाला कोतरेर निस्केको पहेँलो रँग मिसाएपछिबन्यो सिन्दुरे रँगर भरिदिएँ सिउँदोर पूर्ण बन्यो एउटा मूर्त तस्बिरखुसीले ऊफ्रनु पर्थ्यो म सायदतर खङ्रङ्ग भएँ यो सम्झेर किहुस्सु मरँगाइदिएछु उनको सिँउदोसोच्दै नसोचीउनी… पुरा पढौ

कविता : एक्लो कुर्सी

बगैंचाको एक्लो कुर्सी बाटएकोहोरो शंख बजिरहेछसायद यहाँ निकै समय अघिआशा जन्मेको हुनु पर्छचार हातलेआशालाई हुर्काएको हुनु पर्छचारै हातलेआशा लाई हातमा लिईकहिल्यै नमार्ने बाचा गरेको हुनु पर्छसायद बाचा टुटेको दिन हो आजत्यसैले त,एकोहोरो शंख बजिरहेछतर एकोहोरो शंखको आवाजमेरो कान मा मात्र छनमन र मस्तिष्क दुबैलेबेवास्ता गरेका छन। पुरा पढौ

गजल

आजभन्दा भोलि झनै तिम्रो सुरुवाल झर्दै गयोतिमीमाथि नै थियो भरोसा झन् झन् तल सर्दै गयो अपराधी लुकाएर भ्रष्टाचारको गोडमेल गर्दाभरोसाको यो सरकारले गद्दारी झन् गर्दै गयो यही थियो आशा अनि भरोसाको केन्द्रबिन्दुरातमा दुई दिनामा चार बिश्वास झन् मर्दै गयो करोडको गाडी कहिले, कहिले रातो कार्पेटके भनौ खै, हामीलाई दिउँसै रात पर्दै गयो कोरोनाले खान नपाई जनता भोकै मर्या बेलाराहात भन्दै आएको पैसा कनिकाझैँ छर्दै गयो विदेशमा रोग र भोकले जनता… पुरा पढौ

लघुकथा : सत्यअसत्य

त्यति बेला भर्खरभर्खर कलियुग आउन लागेको थियो तर सत्ययुगले आफ्नो सत्ताहस्तान्तरण गर्न चाहिरहेको थिएन । कलियुग सुरु भैसकेकाले असत्य आफ्नो दाजु सत्यलाई सत्तापरित्याग गरी राज्यहस्तान्तरण गर्ने अनुनयविनय गर्न लागेको थियो । तर असत्यप्रतिको वितृष्णा तथा राज्यसत्तासमेतको मोहमा लट्ठिएको सत्य भने सत्ता छोड्नै चाहँदैनथ्यो । सत्ता प्राप्तिका लागि असत्य र सत्यबीच मनोमालिन्य बढ्दै गएर युद्ध अवस्यंभावी भैसकेको थियो । संभाव्य युद्धको विनाशदेखि डराएर समयले सत्य र असत्यबीच मध्यस्थको भूमिका खेल्यो ।… पुरा पढौ

कविता : विश्व

मान्छे मान्छेभित्र किन लडिरेछन् ।युद्दगरिबीकोभोककोशोककोरगतकोसिमानाकोसमानताकोस्वतन्र्ताकोपरजीविकोमृर्त्युकोसंबेदनाकोस्थीरताकोसंयताकोकुदरतको, ईश्वरको र पनि किन मान्छेहरु भनिरहेछन्यो त युद्द होइनयो त मात्रै बिकृति होबिसंगति होयो विशाल शान्तिस्थलमामान्छेभित्रको मान्छे टुक्र्याउन खोज्नुमान्छे भित्रको मानव छुटाउन खोज्नु र एउटा मानवको लिप्सा सुनिरहेछती सबै सबै युद्दभत्काउन भविश्यमा एउटामात्र एउटा मानवको लीप्सा आउनेछ र जुन बेलासम्पुर्ण मानिसलाई एउटै बनाउनेछ रभन्नेछयति बेला सम्पुर्ण युद्द सकिने छन्किनकी यति बेलायुद्द हुनुको कुनै कारण हुने छैन जति बेला सबै मानवहरु केवलएउटै मानव हिंसाको लीप्सा सम्झनेछन्… पुरा पढौ

हाम्रो बारेमा
नेपालदुत पाठकसम्म समाचार, सूचना, विचार र मनोरञ्जन पुर्याउने डिजिटल दुत हो । यो समाचार पोर्टलले विचार, विश्लेषणमा सिमित नरही खोजी पत्रकारितालाई पनि बढाबा दिने लक्ष्य राखेको छ । विकास, निर्माण, समाज परिवर्तनका लागि भएका सकारात्मक पक्षहरु उजागर गर्दै सत्य, तथ्य र निष्पक्ष समाचार सम्प्रेषण गर्न हामी प्रतिवद्ध छौं…
पूरा पढाैं