साहित्य

कविता

गोटीहामी आफैं जुट्न जान्दैनौं अरूले जुटाए जुट्छौँ।हामी आफैं फुट्न जान्दैनौँ अरूले फुटाए फुट‌्छौ।देशमा विसङ्गति घुमिरहेको छ, देश गुमिरहेको छ।अाफ्नै विवेकले एक भएर हामी कहिले उठ‌्छौँ? सुनहाम्रा जङ्गलमा थाले आज झ्याउँकिरी रुन।बजून् चारदिशातर्फ हलो, ट्याक्टरका धुन।हाम्रा साहित्य, सङ‌्गीत यीभित्र पस्नुपर्दछ।धर्ती हराभरा होउन‌् पाओस् शरीरले सुन। पूजादलितको श्रम लुटी माथि गयौ आज।बैगुनी छौ, बन्छौ तिमी झम्टा मार्ने बाज।मन्दिर र मठ कुनै चाहिँदैन अब।दलितको पूजा गर भन्छ नुमराज। पुरा पढौ

कविता : हाम्रा मृत्युहरु

हामीले एक दिन आफैंलाई मर्नुपर्छ भन्ने जान्यौं भनेकष्टहरुबाट सजिलै बॉच्नेछौंमहसुस गर्यौ भने यो ध्रुवसत्यलाईकसैलाई नघोची, नरोपी बॉच्नेछौंर बिना सफर बॉच्नहरेक बिहान एकछि मृत्युको अनुभुति गरध्यानमा जानेछौं ! यही त हो हामी प्रत्येक दिनअघी बढिरहेछौंयही सत्यलाइ निघारी निघारी !कि हामी साना बलकका मुस्कानहरुलाई कसरी छोड्यौ ?छोड्यौ चकचके केटाकेटीहरुको सम्झनालार्इ पनिछोडेर आयौं त्यो भरिलो बैंसपहिलो एनिभर्सरीपहिलो बन्धनअनि यी सबै सबै यात्राहरु ! अब हामीलार्इ केटाकेटी भएर डण्डिबियो खेल्न आउँदैन !आउदैन परीका भेषमा… पुरा पढौ

कविता : चंगाचेट

एक दिन गरीब बहादुरलेधन बहादुर नाम राखेबर्गीय समस्या चंगाचेट। एकदिन रामबहादुर थापालेरामबहादुर कामी नाम राखेजातीय समस्या चंगाचेट। एकदिन नेल्सन मनण्डेलालेजर्ज बुस नाम राखेरंगभेद चंगाचेट । एकदिन लक्ष्मी कुमारीलेलक्ष्मीबाई नाम राखीन्लिंगीय समस्या चंगाचेट । यो एका देशको कथा होसुन्नेलाई सुनको मालाभन्नेलाई फुलको मालायो कथा बैकुण्ठ जाला। एकदिन राम र रावणलेमीत जोडेछन्महाकालीमा पौडी खेलेछन्कहिल्यै लाउडा चढेर उडेछन्कहिल्यै वाइबडी चढेर उडेछन्एकदिन एमसिसी चढेर उड्दै थिएप्लेन क्र्यासचंगाचेट । यो एका देशको कथा होसुन्नेलाई सुनको… पुरा पढौ

कविता : मेरो देश

दुश्मनको आँखाले ठाडो गरी हेर्न नसक्ने गोर्खालीको देश खोइ त सीमा रक्षा ? कतै राष्ट्रियता हराएको त होइन ? सिकेर अग्रजको त्याग,सन्तानको कर्तव्य देशको समृद्धी र विकासखोइ त जोस ? कतै राष्ट्रि«यता हराएको त होइन ? देशकै भूमि मिचिदा पनि चूपचाप सहेर बस्छौँ हामीखोई त सुरक्षा, कतै राष्ट्रियता हराएको त होइन ? दुइ ढुंगाले थिचिदा पनि सामाजिक सञ्जालमा छाउँछौँखोइ त चासो, कतै राष्ट्रियता हराएको त होइन ? सरकारीकरण गरिनुपर्ने शिक्षामा… पुरा पढौ

गजल

मलाई जति मारे पनि मर्दैन राष्ट्रियताभाटै लगाएर झारे पनि झर्दैन राष्ट्रियता इतिहासमा न पूर्खा झुके, न हामी झुक्छौंनालापानीमा हाम्रै हो खोली तर्दैन राष्ट्रियता लिपुलेक, सुस्ता सबै हाम्रो छाती होबिदेशीले चांहदैमा सर्दैन राष्ट्रियता मात्रीभूमी रक्षाको लागि ज्यान हाजिर छगोली खाएर ढले पनि लड्दैन राष्ट्रियता पुरा पढौ

कविता : कागजको फूल

तिमिले भन्यौं `म फूल हुँ´प्रकृतिको पुजारी ममैले प्रेमले मलजल गरेँमनभरि फुलाएँचुम्दा अोइलिएला भन्ने डरलेअाँखाले सुम्सुमाएँछुँदा दाग लाग्ला भन्ने पीरलेटाढै बाट पुजा गरेँधेरै पछि पो पत्तो पाएँतिमी त कागजको फूल रहेछौज- जसले जहाँ-जहाँ मन लाग्छत्यहीँ त्यहीँ सजाए हुनेकसैले केशमा सजाएकसैले `भेस´मा सजाएकसैले कोटमा सजाएकसैले नोटमा सजाए। म बुद्धु बल्ल बुझ्दैछुसबै मुर्तिहरुमाभगवान हुँदैन रहेछन्सबै काला र चिल्ला ढुङ्गाशालिग्राम हुँदैन रहेछन् । पुरा पढौ

गीत : न्याउली चरी

न्याउली चरी रुँदै छ धरधरीविस्तारबादी हजुर गर्दै छन् मनपरी मेटिँदैन राष्ट्रियता धोती लाउँदा खेरीरेटिँदैन देशभक्ति टोपी लाउँदा खेरीबहुल जाति, भाषाभाषी, संस्कृति छ हाम्रोहिमाल, पहाड, तराई छन् फूलबारी राम्रो न्याउली चरी रुँदै छ धरधरीविस्तारबादी हजुर गर्दै छन् मनपरी वैरीहरुका नजरहरु पर्न दिनुहुन्नस्वर्ग जस्तो हाम्रो माटो छुन दिनुहुन्नएकतामा बल हुन्छ आमा हसाउनमिलीजुली अघि बढौं देश बचाउन न्याउली चरी रुँदै छ धरधरीविस्तारबादी हजुर गर्दै छन् मनपरी पुरा पढौ

लघुकथा : छलाङ

नवजात शिशुलाई स्तनपान गराउँदा, स्याहारसुसार गर्दा उनलाई अपूर्व आनन्दको अनुभूति भयो । धेरै दिन र महिना बित्यो, उत्राको उत्रै जस्तो लाग्यो उनलाई । उनलाई लाग्यो, उनले धेरै धैर्य गरिन्, तर अब सकिन्न । एक दिन छोरो च्यापेर उनी डाक्टरकहाँ पुगिन् ।"डाक्टर ! छोरा छिट्टै ठूलो हुनुप¥यो । परेको म बेहोर्छु ।”डाक्टर असमन्जसमा परे ।उनले भने, “ग्रोथ, आई मिन इन्क्रिजमेन्ट कन्टिन्यु प्रोसेस हो ।”"म त्यो जान्दिन । थाहा छैन भने पत्ता… पुरा पढौ

गजल

दुश्मन आए सिमानातिर वन्दुक बोकेरअगाडि बढ्छ नेपाली वीर वन्दुक बोकेर यो मेरो देश प्रहार गर्न अनेकौ कालमाजो आए, भागे झुकाई शिर वन्दुक बोकेर देशले मागे म पनि जान तैयार सिमामाडटेर लड्न नमानी पीर वन्दुक बोकेर बैरीले सिमा मिच्दै छ भन्ने खबर के सुनेम छोडी हिडे पस्केको खीर बन्दुक बोकेर । पुरा पढौ

लघुकथाः फैसला

बसन्त ऋतु शुरु हुनासाथ रुखका हाँगाहरु पाउलिए र चराचुरुङ्गी सबैले आफ्नो गुँड लगाएर बर्षा शुरु नहुँदै चल्ला कोरली हुर्र्काउँदै थिए । तर ‘कुकुली’ नाम गरेकी पोथी मैनाले बेलामा अल्छि गरी । प्रकृतिको हरियालीमा आनन्द लिदै, मीठामीठा फलफूल खाँदै, अरु चराहरुका गुँडगुँड डुलेर गफ हाँक्दै उसले निक्कै समय बिताई । जब बसन्त सिद्धिएर वर्षा शुरु हुन लाग्यो तब उसले हतारहतार गुँड लगाई । हतारमा लगाएको गुँड कमजोर थियो । एकदिन सामान्य… पुरा पढौ

हाम्रो बारेमा
नेपालदुत पाठकसम्म समाचार, सूचना, विचार र मनोरञ्जन पुर्याउने डिजिटल दुत हो । यो समाचार पोर्टलले विचार, विश्लेषणमा सिमित नरही खोजी पत्रकारितालाई पनि बढाबा दिने लक्ष्य राखेको छ । विकास, निर्माण, समाज परिवर्तनका लागि भएका सकारात्मक पक्षहरु उजागर गर्दै सत्य, तथ्य र निष्पक्ष समाचार सम्प्रेषण गर्न हामी प्रतिवद्ध छौं…
पूरा पढाैं