साहित्य

कविता : मनकुमार तामाङ

केपी कमरेडलालसलामम मनकुमार तामाङजंगेलेउतिबेलै मास्न खोजेको जातचिन्नु भो नि !कि भुल्नु भोएक चोटि सम्झिनुस त………………………. !माफ गर्नुस्म तपाईलाईप्रधानमन्त्री होइनकेपी कमरेड भनेरै सम्बोधन गर्न चाहन्छुमलाई अझै पनिकेपी कमरेड नै प्यारो लाग्छप्रधानमन्त्री शब्दमा तखै के के जातीको गन्ध आउछप्रतिगमनतानाशाहीयतिओम्नीसत्तरी करोडमार्सी धानभस्मासुरहिटलरबेसारपानीबेलौतीको पातआदि आदि । डेकेन्द्र राजवंशीले आत्महत्या गरेपछिझापामा म एक्लै छुअस्ति आरके कमरेडले फोन गर्दा तपाईंलाई सोधेको थिएसिपी कमरेडसँग भेट नभएको पनि तेह्र वर्ष भएछमोहन चन्द्रले फोन गरिराख्छन्उनको फोन आउँदा खुसी लाग्छखै… पुरा पढौ

कथा: धार्मिक र आध्यात्मिक

कुलानन्द त्यो दिन निराहार तथा कसैसंग नछोइकन मन्दिरमा घण्टी चडाउन जादै थिए | उनले धेरै किसिमका टिका लगाएका थिए | समुद्रले उनलाई बाटोमा भेटेका थिए | पन्ध्र मिनेट जति यी दुबै जना जाने बाटो एउटै थियो | कुलानन्दले आफ्नो वार्षिक धार्मिक योजना सुनाए - यो वर्ष ठूलो सप्ताहा लगाउनु परेको छ | होम गर्नको लागि एक मुरी जौ र एउटा ठूलो टिन गाईको घिउ खोज्नु छ | कोटमा पन्चौल (… पुरा पढौ

कविता : रानु मौरीको स्वाद फेरिएपछि

(१)लामो प्रतीक्षा पछिनयाँ संविधानजारी भएपछिकोविहान जस्तै उत्साहप्रदसुन्दर, सफा र स्निग्ध विहानीकोशारदीय घाम लागेको बेलाअघिल्लो दिनविजयोत्सव मनाउदा थाकेको शरीर, रखुशीको मातसँगैकोथकाइ र रक्सीको खुमारीलेअरिङ्गालहरु निद्रामै भएको बेलाआमाहरु आफ्नाबच्चालाईघचघचाउदै उठाउँदै थिए, रबच्चाहरु स्कूलजानको लागिआँखामिच्दै उठ्दै थिएत्यहि बेलातोरीबारीमाकर्मी मौरीसंगरमाइरहेको रानो एकाएकआफ्नै स्वार्थको वरिपरी घुम्न रमाउनेचिनी रोगले ग्रस्त विचौलियालेबारीको कान्लाबाट विस्ठाउदाफुट्दै खसेका डल्लावरिपरी घुम्न थालेपछिफूलको रस खाएरमह काढनु पर्ने मेहनतीमौरीहरुविचल्लीमा परेकै हुन्बेला बेलामाबारीको कान्लाबाट खस्नेविस्ठाबाट आत्तिएर छिरल्लिएकै हुन् । (२)विदेशीदाताले दिएको अनुदान पचाउनसहकारी र… पुरा पढौ

कविता : केहि ऊ हुनुको प्रतिबिम्व !

केहि म पनि उस्तै थिएॅउतारेर उसका प्रतिबिम्बहरु मेरा अधरमाहिउॅका श्वेत आकृति !कहिले कॅाही हेर्छु मैले सागरमाआफ्ना आकृतिहरुउतारेर पानीका ऐनासंगउस्तै बनुन भनेरजब मलाइ कसैले साहसी हुनुको नाम दिन्छ भनेत्यो शिर मेरो हिमालसॅग जोडिएको छकेहि सत्यको नाम दिन्छ भने मेरो बुद्दको केहि आत्मासंगधर्मको केहि नाम मेरी आमासंग !इमान्दारी हुनु केहि मेरो बाबुको नाम संग !सबै भन्दा पहिला आफ्नो परीचयम आफ्नो देशसंग दिन्छुर त्यसपछि मानवताको परीचय भित्र म समेटिनु !म मेरा सम्पुर्ण विविधताहरुसंग… पुरा पढौ

गजल

आनन्द लाग्छ जब त्यो मुहारमा मुस्कान देख्छुतिम्रो एक्लोपनमा पनि अनौठो म उडान देख्छु आँसुलाई शक्तिमा रुपान्तरण गर्‍यौँ अरु के भनूँमौन छौँ चोटमा पनि र त तिमीमा भगवान देख्छु समयको जङ्घार तरायौ, मलाई पौड्न सिकायौजे छु आमा यसमा हजुरको नै योगदान देख्छु मान्छेहरु दूरीको कथा लेख्दैछन् भूगोल नापेरम आफ्नै मन पनि खै किन किन मुग्लान देख्छु तिमीलाई मेरो बेरङ्गी जिन्दगी सिङ्गार्न मन रैछके गर्छौ पार्लरमा पनि म पूजाकै सामान देख्छु । पुरा पढौ

कविता : हामी कसरी गरिब भयौं ?

हामीसँग मिहिनेती हात छन्गाउँ बेंसी गर्ने खुट्टा छन्हामी बगाउन सक्छौं पसिनाएकै दृश्यमा देख्न नसकिने सुन्तलाबारी छ हामी सँगके छैन र हामी सँगधान फल्ने खेत छअदुवा र कोदो फल्ने बारी छकरेसाबारी भरी गोलभेडा फल्छनबारीका कान्ला भरी न्युरो पलाउछहामी खानबिना मर्दैनौँहामी लाउन बिना नाङ्गिदैनौँहामीलाईहाम्रा छोराछोरी बेच्ने मेनपावर होइनआलु ,सुन्तला र गोलभेडा बेच्ने बजार चाहिएको छहामी हाम्रा छोराछोरीलाईअरब पठाउन चाहदैनौंमलेसिया पठाउन चाहदैनौंचाहदैनौंकोरिया र कतार पठाउनसक्छौ उधोग खोलदेशमै रोजगारी सृजना गरसक्दैनौहाम्रा छोराछोरी बेच्ने काम… पुरा पढौ

तीन मुक्तक

देश झन झन गिर्दो छजनता पल पल निर्धाे छकोरना वर्णशङ्कर बनेपछिछेपाराको नयाँ रुप फिर्दो छ एक थरी बाबाको गीत गाइरहेछनएकै दिन धेरै शिलान्यास भ्याइरहेछनकस्तो जमाना जस्तो पनि विज्ञ हुने ?ऐले त रागा र गोरु धमाधम ब्याइरहेछन् देश पूरै बिरामी भो, एम्बुलेन्स बिग्रिएको छश्रमजीवी किसानको ओठ लेब्रिएको छकैले पो आउला स्वाभिमानीको पालो ?जताततै चम्चाहरुकै दिन सप्रिएको छ । पुरा पढौ

कविता : विडम्बना

हवाइजहाजहरु आइरहेछन्हवाइजहाजहरु गइरहेछन्यो देशमाअझै हवाइजहाजहरुको खाचो छअझै खरिद गर्नु छकेही थान हवाइजहाजरउडाउनु छ आकाशमाथुप्रै युवाहरु पठाउनु छ अरबबडाउनु छदेशको अर्थतन्त्रवितरण गर्नु छ बृद्धभत्ता । बृद्धभत्ताको नारा उरालेरजित्नु छ आगामी चुनाव । पुरा पढौ

कविता : मध्यरातमा मुर्कट्टा

मध्यरातमाशहरमा देखिन थालेका छन् मुर्कट्टाहरुमुर्कट्टाका विशेष मुद्राहरुदेखिएका छन् शहरको मध्यभागमार एकाएक शहरमुर्कट्टाहरुको क्रीडास्थलबनेको छअचानकसडकबत्तीहरु निभ्न थालेका छन्र शहरको उज्यालोहराएको छर, अँध्यारोमादेखिएका छन् मुर्कट्टाकाउल्टा कुर्कुच्चा‘मध्यरातमा घरबाट बाहिरएक्लै नहिँड्नूमुर्कट्टाहरु खेल्न निस्कन्छन्मान्छेलाई मुर्कट्टाकाछायाँहरु प¥यो भनेरगत छादेर मान्छे मर्छन् ।’हजुरआमा भन्नुहुन्थ्योहजुरआमा बितेर जानु भोअहिले हजुरआमाकोयाद आउँछकविजी,अँध्यारोमा मुर्कट्टा लखेट्न जाने हो ?२०७८ जेष्ठ १५ पुरा पढौ

कविता : भोक र भाइरस

आफैंलेआफैंलाईकैद गरेको छु कोठामाकेही दिन देखिम स्वंघोषित बन्दि भएको छु ।चोक सुनसान छसुनसान छ यो सहरदेश सुनसान छबन्द छउजेली दिदीको चियापसलभेट भएको छैनहुकुम दाइ सँगबिक्री भयो भएन थाहा छैनसेती किनारबाट बोकेको बालुवा ।यतिबेलासरकारले भित्र बस भनेको छम बाहिर निस्किएको छैनहो हुकुम दाइसरकारले भित्रै बस मात्रै भनेको होभोकै बस भनेको होइन । पुरा पढौ

हाम्रो बारेमा
नेपालदुत पाठकसम्म समाचार, सूचना, विचार र मनोरञ्जन पुर्याउने डिजिटल दुत हो । यो समाचार पोर्टलले विचार, विश्लेषणमा सिमित नरही खोजी पत्रकारितालाई पनि बढाबा दिने लक्ष्य राखेको छ । विकास, निर्माण, समाज परिवर्तनका लागि भएका सकारात्मक पक्षहरु उजागर गर्दै सत्य, तथ्य र निष्पक्ष समाचार सम्प्रेषण गर्न हामी प्रतिवद्ध छौं…
पूरा पढाैं