धुवाँ धूलो त के कुरा, गोली बारुद चले पनिमलाई मेरै नेपाल प्यारो, रोग र भोकले ढले पनि ।। नसामा नदी कोशी र काली, जन्मेको माटो मुटुमा सधैसधै धरहरा शिरमा मेरो, दरबार त्यो नौ तले पनि खुसी खोज्ने लहरमा पर, ओसियान युरोप पुगे पनि ।मन भन्छ बेस जन्मेकै देश, निधारमा भावीले छले पनि कसरी भुलुँ डाँफे र मुनाल, अपि, सैपाल र सगरमाथा ।सुगन्ध आहा श्रीखण्ड कपुर, मरेर चितामा जले पनि
पुरा पढौ