साहित्य

बाआमाको प्यारो छोराहजुरबाको नातिभाइबैनीको दाजु हुँ मसाथीको हुँ साथीदाजुदिदी  भन्नुहुन्छमेरो भाइ जातीगुरुको म विद्यार्थी हुँ,विद्यार्थी नै साथी आफ्नो काम अाफै गर्नखट्ने दिनरातिगोठाला र खेताला हुन्मेरा सङ्गीसाथी मान्छे सानो भई के भोठूलो छ यो छातीमेरा लागि गरिब अनिधनी पनि साथी हिमाल, पहाड, तराईलाईचढाई फूलपातीनेपालकै पूजा गर्छु,नेपाली हुन् साथी        पुरा पढौ

आधी रातै थियो खसमले हतार हतार उठायो भन्यो उठिहाल्, जाऔं मरे आफ्नै गाँऊमा मरौंला बच्चाका केही पुराना टालाटुली पोको पारेर छिन्न लागेको चप्पल भिरेर काखको बच्चा च्यापेर हिंडेकी हुँ घर पूर्व ओखलढुंगा हो भन्छन् दश दिनमा त पुगिन्छ रे खै, थाहा छैन कहाँ आइपुगिएको छ यतिखेर बजार पसल सुनसान छ घरका दैलोहरु बन्द छन् कालो चश्मा र मास्क लगाएका पुलिसहरु बेला बेलामा भेटिन्छन् भ्यान रोक्छन् र गाली गर्छन् लक डाउन… पुरा पढौ

लमतन्न सुतेका सडक अग्ला–अग्ला महल सुनसान सहर साँच्चै सुन्दर देखिएको छ । गाउँलाई चहलपहल सुहाएजस्तै सहरलाई सुनसान सुहाए झै लाग्ने अचम्म, यहाँ सब पूर्ववत् चलिरहेछ मात्रै मान्छे पूर्ववत् चल्न नपाएको हो । हावाको प्रवाह,नदीको वेग उस्तै छ चराको चिर्विर प्रकृति शान्त छ,सफा छ यसलाई कुरुप बनाउने मान्छे यति बेला त्रस्त छ आफ्नै कुकर्मको फल भोगिरहेछ र त मुख देखाएर हिड्न सकेको छैन गुप्तवास छ ऊ । यो मान्छेले हारेको प्रकृतिले… पुरा पढौ

तिनै मजदुर/श्रमिक जसले मेरो घर बनाए मन्दिर, मस्जिद, चर्च बनाए मुर्ति बनाए, पार्क बनाए स्कुल, हस्पिटल, अफिस, दरबार बनाए रंग्याए अनि सुन्दर बनाए कपडा, जुत्ता सिलाए रिक्सा, गाडी, टेम्पो चलाए फलफूल र तरकारी मेरो घर पुर्याए चटपट, पानीपुरी, मिठाइ बनाए मेरो जीवन सुन्दर अनि समृद्ध बनाउन उनीहरुको धेरथोर योगदान छ । आज घाम, पानी नभनी भोकैभोकै सडकै सडक असिनापसिना भई कुम्लो बोकेर हिडिरहदा म टुलुटुलु हेरिरहेकी छु सोचिरहेछु मेरो सुन्दर… पुरा पढौ

तप्प तप्प चुहिएको छघामको पसिनाडुङडुङ्ती गन्हाएको छआफ्नै शरीर एक तमास यात्रारत छन्भरोसाका खुट्टाहरूआफ्नै तापले ओइलाएरलत्रक्क परेको जिउ माटो टेकेर गाउँको गोरेटाहरूमाउत्ताउलिएर दौडिएजस्तोकहाँ हो र यो महासमरको यात्रापाइतालाहरू तात्तिएरपग्लिएका छन् मैनझैँतप्पतप्प चुहिँदैछ रगतएक दिन त गन्तव्यमा कसो नपुगिएलाकसो नभेटिएला घरको न्यानोपनआफ्ना ममताका छहारीहरूप्रिय मन, मुटु र धड्कनहरू फगत यही विश्वासै विश्वासमाभोक विरुद्ध युद्धरत अँध्यारा घामहरूअलिकति आशाहरू बोकेर जेब्रा झोलामाराजधानी छोडेरत्रिसुली तरिरहे , तरिरहे नारायणी उनीहरूसँगसँगै ताँती लागेर फर्किरहेछन्दु:खैदु:खका पहाडहरूसुस्केराका भन्ज्याङहरूविस्मातका ओरालीउकालीहरूरित्तारित्ता… पुरा पढौ

छु सीमा बाहिर देशी पुलिस र सेना छन् सीमाभित्र जाने कोशिश हो त्यहाँ नेपाली पुलिस र सेना छन् खल्तीमा यौटा नागरिकता छ जसमा ‘नेपाली’ लेखिएको छ खै कुन हो त मेरो देश ? सीमा बाहिर जहाँबाट निस्कन खोजिरहेको छु त्यो नेपाल होईन संसार त्रस्त छ कोरोना भाइरसको संत्रास व्यापक छ सीमाभित्र जहाँ म पस्न खोजिरहेको छु मेरो प्रवेश ‘लक डाउन’ले रोकिएको छ के त्यही होइन र मेरो देश ? फेरी… पुरा पढौ

अहिले पूरै देशमा लकडाउन छ गाउँको के कुरा, सुनसान टाउन छ चैत, वैशाख बित्यो धान, मकै नछरेरै फेरि बर्षादी याम असार, साउन छ बजार ठप्प काम अनि ज्याला ठप्प छ अन्न छैन घरमा, जहान के खाउन् छ भ्रस्टाचार, कमिसन राहतमा पनि देखियो पिपिई भन्छन् तर सामान्य गाउन छ हप्ता दिन भयो म राहतको लाइनमा बिरालो बाँधी सरकार श्राद्धको बाहुन छ पुरा पढौ

कुनै यामदाइसँग बार्दलीमारोटीका ठुन्कासँगैचियाको रङ साटिरहँदाआमाजिन्दगीको रङको कुरा गरिरहेकी थिइन् चियाको चियर्समाहारेको त्यो गिलासप्याट्ट फुट्दाआगनबाट बाजिन्दगीको उज्यालोको कुरा गरिरहेका थिए बर्षौको रटानलेफोरिएको चटान सरीजिल्लास्तरीय जाँच पास गर्दाको समयजुठेल्नाबाट दिदीजिन्दगीको भाग्यको कुरा गरिरहेकी थिइन् नयाँ वर्षको दिनकालो बादल लिएरआकाश डुलिरहँदा,घर पछाडिको कर्साकर्सामा मनुवाहरूजिन्दगीको गोरेटो खोजिरहेका थिए निन्द्राबाट झल्यास्स ब्यँुझिएको महतारहतार ट्याक्कबत्तिको बटन थिच्छुअनि झुल्किन्छसिएफलले पनि विस्थापन गर्न नसकेकोमेरो कोठाको चिम याने कि बत्ति जसले मलाई,मुस्कानमा खुम्चिएको छालायाने किउज्यालोमा अँध्यारो खोज्न सिकाएको… पुरा पढौ

रुन हुन्न यसरी नरो बहिनी नरो न हामी भोकै बसे पो भाग्छ छिटो कोरना । कति दिन भो आमाले छैन पैसा गनेको बाहिर जान हुँदैन सरकारले भनेको । अझै यस्तै भए त चुल्होमा आगो बल्छ र ? घरबेटीको मायाले कति दिन चल्छ र ? मामा घर कैलाली घर हाम्रो कालिकोट भन्छ टोले नेताले काम लाग्दैन हाम्रो भोट । बगाएर पसिना खान पनि पाइएन सत्य नारन पुजाको प्रसाद हाम्लाई चाहिएन। पुरा पढौ

दिउँसै हुने नहुने धाेकेर, कहाँ हिडेकाे हाेला मान्छेका जमात बाेकेर, कहाँ हिडेकाे हाेला उता गाउँमा उसलाई, खाेजी रहेका छन्कुलेलाम ठाेकेर, कहाँ हिडेकाे हाेला हुन त उ लाहुर जान, घरबाट निस्केको होफेरी गाउँ जाने बस रोकेर, कहाँ हिडेकाे हाेला अरे बुढेसकालको मान्छे उ, आज हो कि भोलीगायत्री मन्त्र घाेकेर, कहाँ हिडेकाे हाेला सरकारले घरभित्रै बसुन भनी, लकडाउन गरेकाे होमोरो ख्वाक्क ख्वाक्क खोकेर, कहाँ हिडेकाे हाेला ? पुरा पढौ