आसा र निरासाकोे स्कुल नजिकै बाटैको छेउमा दुईवटा गुलाफका बोटहरु थिए । ती मध्ये एउटा ढकमक्क फूलेको र अर्को किक्रिक्क परेको थियो । एक दिन आसाले ढकमक्क फूलेको गुलाबको बोटलाई सोधिन्, “सँगैमा छेउको साथी किक्रिक्क परेको छ, तिमी चाहीं कसरी यस्तो कलकलाउँदो भयौं ?” “यो बाटो हिड्ने मान्छेहरुले जत्ति नै टिपेपनि म फेरी फूलीहाल्छु । म कहिल्यै रित्तिन्न । बाटो हिड्ने सबैलाई सुगन्ध र सौन्र्दय दिई आनन्दित बनाउन पाएकोमा म…
पुरा पढौ
मानिसहरुले के भन्ने हुन यदि मानिस कुरुपमात्रै यो भने यदि मानिस सुन्दरमात्रै भयो भने ? चटक्क मिलेकी त मेनका हुन सक्छिन् उर्वसी हुन सक्छिन् मिलाएर बनाएको मुर्तिजस्तै एक कथाकी राजकुमारी हुन सक्छिन् राजकुमार हुन सक्छन् देव इन्द्र हुन सक्छन्, कृष्ण हुन सक्छन् तर कृष्ण काला किन भएका ? शंकर किन कुरुप र सुन्दर भएका ? इन्द्र, कृष्ण पनि चटक्कै मिलेका थिए त ? किन इन्द्रको सुन्दर मनले अहिल्याको सुन्दर मनलाइ…
पुरा पढौ
हिजाे अाज जस्तै जीवन थिएन रे अामाअभावै अभाव र अन्धविश्वाशकाे कहरबुहार्तनका विभेदकारीअदृश्य ती जहरबाेकेर गाग्राेभरि अँधेरि कुवाकाे पानीढिकी जाँतो गर्थ्यौ रे बाेकी सानो नानीरातमा सल्ले दियालाे टुकी बत्ती बाली । पिठ्यूँमा भारी बाेक्दा कोखमा सानाे नानीभान्छा रछ्यान भकाराे काम मेशीनै बनीगैह्री खेत हलपछि धान राेप्थ्यौ रे अामाकति साहो कति गाह्रो धन्य त्यो जीवनअाफ्नाे जीवन स्वतन्त्रताअरुलाई सुम्पीबाल विवाह अनमेल बहु बिहे र धम्की छाउपडी ,दासी,जीवन सति प्रथा भोग्यौनिराहार,व्रत बसी तिमी नै…
पुरा पढौ
म उभिएको जमिनकोठिक तल प्रतिध्रुवमाफैलिएको छ बिशाल सागरत्यही सागरको पिंधबाट ठिक माथीयुगौ देखिलम्पसार छ मेरो देश यहाँ पहाडसँगैउसैगरी अग्लिरहेछ्नदुखका पहाडहरु यहाँ नदिसँगैउसैगरी बगिरहेछ्नआँसुका नदिहरु यहाँ घामसँगैउसैगरी अस्ताईरहेछ्नउज्यालोका गीतहरु यहाँ हरेक यामबेस्सरी हुइकिन्छ्न पवन देवर उडाउँछ्न खरकै छानाहरुउसैगरी रापिन्छ्न सूर्यदेवर जलाउँछ्न पसिनाका फूलहरुअनि बेस्सरी वर्षीन्छ्न इन्द्रदेवर बगाउँछ्न बस्तिका सपनाहरु म उभिएको ठिक प्रतिध्रुवमाविराजमान छएउटा विशाल देशत्यही देशको कुनै चट्टानमाउभिएका छन्जर्ज ,जेफरसन ,रुजभेल्ट अनि लिङ्कनत्यही चट्टानको प्रतिध्रुवमासदियौं पछाडिलम्पसार छ मेरो देशर यहाँका…
पुरा पढौ
प्रियाले भन्छिन् मेरो ज्यान उनको त्यो माया जान्दछु मेरो यो शरीर मेरै हो भन्ने पनि म मान्दछु माने नि यो ज्यान उनको हो भनी ईश्वर स्वयंले मेरा हर अङ्ग आमाकै अंश सत्य त्यो ठान्दछु बाबाले जस्तो हार्दा नि साथ छोराले दिदैनन् पत्नीले जस्तो लागेको घाउ पतिले धुदैनन् हजारौ भिडले जितेको वेला जय जय गाय नि आमाले जस्तो निस्वार्थ माया दिने कोही हुँदैनन् सुखको सहर छ आकाशपारि स्वर्गको नाउँमा भनेर मानिस…
पुरा पढौ
जिन्दगीमा समस्याका खातमाथि खात यस्तै वेला मान्छेहरु दिउसै पार्छन् रात यति बेला विश्वभरि कोभिड महामारी फैलिएर छुटेको छ आफन्तकै साथ नजिकिदा हात छुदा कोरनाको डर गुमाउँदा विबेक पो झुकेको छ माथ काम छैन, भोको पेट, लामो पैदल यात्रा आशु अनि पसिनाले पोलेको छ आत भन्थे जीवनभन्दा ठुलो सम्पत्ती र धन सुन चादी खान हुन्न चाहिदो रैछ भात
पुरा पढौ
सहरदेखि थोरै बाहिर विशाल फाँट थियो । त्यो फाँट कुनै खेतबारीको फाँट थिएन । गत वर्ष कोरोना भाइरस कोभिड नाइन्टिनको महामारीका कारण मरेकाहरूलाई गाडिएको चिहान थियो । कैयौँ एकड भूमिमा फैलिएको त्यो फाँट पूरै सुनसान थियो । मानिसको त कुरै छाडौँ, त्यहाँ चराचुरुङ्गी र कीटपतङ्ग समेत थिएनन् । माटोमुनि भने लामबद्ध पुरिएका हजारौँ ताबुत थिए । ताबुतभित्र क्रमशः गलित अस्थिपञ्जर । बाहिर जति सुनसान भए पनि भित्रभित्र अस्थिपञ्जर बजेका क¥याक्क¥याक्…
पुरा पढौ
"बुहारी आज आमाको मुख हेर्ने दिन हो केही मीठो चिज अथवा आमालाई मन पर्ने चिज लिएर जाऊ समयमै !"सासुआमाको यस्तो प्रेमवचन सुनेर म मनैदेखि प्रसन्न भएँ र भनें -"हस् आमा मेरो चिन्ता नलिनुस् ।अहिले दिदी(अमाजु) पनि आउनुहुन्छ भोकाउँदै । म मीठो मीठो खाना बनाएर छोडिदिन्छु अनि जाउँला ! आखिर कति नै टाढा छ र माइती घर ? दस मिनेटको त कुरो हो नि !" मेरो कुरा सुनेर बुढी सासुआमा मख्ख…
पुरा पढौ
यसै देशको सरहदभित्रबाटगुमनाम छ उसको छोरो,र छोराको खोजीमा निस्केकी छ मोतिमाया । सत्तरी हिउँद काटिसकेको जीर्ण जिऊ र विदीर्ण मन लिएरयतिबेला यो देशको नक्सा पल्टाइरहेकी छनक्सामा कोरिएका नदीका किरमिर धर्साहरू जस्तै छन्उसको मुहारका मुजायिनै मुजाहरूमा अविरल बगिरहेछन् आँसुका नदीहरूनदीहमा परेका अनिश्चयका भूमरीहरूमाडुबुल्किंदै, तैरिंदै खोजिरहिछ ऊ आफ्नो छोरोयसै देशको सरहदभित्रबाट गुमनाम छ उसको छोरो,र छोराको खोजीमा छ मोतिमाया । सत्तरी हिउँदसम्म यो देशका कठिनाइहरू सँग जुध्दायो देशले दिएको उपहारवेपत्ता परिवारको प्रमाणपत्रआफ्नै…
पुरा पढौ
रङ, रङ मिलेका हुन्छन् इन्द्रेणीमा रङकै संयोजनले बन्छ सुन्दर संसार दिनहुँ रङ फेर्ने राजनीतिज्ञको देशमा अहिले मलाई समान लाग्छ छेपारो र मेरो रंगीन सपना कहिल्यै नसुनेको, कतै नजन्मेको देख्नै नसकिने भाइरसको त्रासमा कुजिएको मेरो दैनिकी छेपारोकै जस्तो छ बिहानै उठ्ने, खाने, घाम ताप्ने पुन सुत्ने दिक्क लाग्दो उपक्रम योजना त छन् मेरा पनि सपना अटाइनअटाइ छन् आँखाभरि समय र परिस्थितिले पालैपालो सहिद बनाइदिएका छन् मेरा सपना बनेका छन् इच्छा छेपारोका…
पुरा पढौ