एक हुल सेवकहरुलाई
अघिपछि लगाएर
सेतो घोडामा सवार हुँदै
गाउँ–गाउँ चहारिरहेछ
गाउँको पुरानो मुखिया
एउटा काँधमा गोली भरिएको बन्दुक
अर्को काँधमा पैसा भरिएको सन्दुक
पहेंलपुरे खेत र तरकारी बारीहरु माड्दै
शान्त र स्थिर गाउँलाई भाँड्दै
सन्त्रास र आतङ्क मच्चाउँदै
घरीघरी बन्दुकको फायर चलाउँदै
आकाशभरि धुवाँ फालेर
स्याउले झुप्रा र पराले गोठहरुमा
चुरोटका ठुटा फाल्दै
घरीघरी घोडाबाट पछारिँदै र उठ्दै
बस्ती बस्ती घुमिरहेछ
गाउँको जेठो मुखिया ।
नियम र कानुनका सारा अख्तियार लिएर
कतै अधिकार र स्वामित्वको लालपूर्जा बाँड्दै
कतै प्रजातन्त्रको रसिद काट्दै
घरीघरी स्वतन्त्रताको अन्तशुल्क उठाइरहेछ
घरीघरी मानव अधिकारको कर उठाइरहेछ
स्वागतद्वार नराख्ने वडाहरु
फूलमाला लिएर नआउने बासिन्दाहरु
हात नजोड्ने र पाउ नपर्ने गाउँलेहरु
बञ्चित हुनेछन्
उसले बाँड्ने लालपूर्जा र रसिदबाट
अनि हुनेछ तिनका नाउँमा घोषणा जारी
मानवअधिकार हननकर्ता ! आतङ्कारी !
शान्त र स्वाधिन बस्तीमा कुल्चदै
सोझा र असन्तुष्ट गाउँलेहरु बटुली
झगडा गर्न उक्साउँदै
पैसाका थैलीहरु बाँडिरहेछ
आन्तरिक कलह बढाउँदै
शान्त गाउँलाई भाँडिरहेछ
साह्रै प्यारो छ उसलाई झगडा र युद्ध
बिना झगडा मनोरञ्जन लिन सक्दैन ऊ
बिना युद्ध शान्त रहन सक्दैन ऊ
बिना मृत्यु अरुको
अमनचयन लिन सक्दैन ऊ
कतै न कतै युद्ध हुनै पर्छ
कतै न कतै बुद्ध रुनै पर्छ
कतै पैसा उठाउने
कतै पैसा बाँड्ने
गाउँको मुखिया मात्र होइन ऊ
ऊ त मृत्युको ठूलो व्यापारी पनि हो
बिना युद्ध उसको व्यापार बढ्दैन
बिना मृत्यु उसको फसलै फस्टाउँदैन
यसैले गाउँ गाउँमा आफ्ना अनुचरहरु बनाएर
ठाउँ ठाउँमा आफ्ना सेवकहरु पठाएर
जीवनको मूल्य घटाउँदै
मृत्युको व्यापार बढाइरहेछ ऊ
यसैले शान्त जीवन खोज्नेहरु
मानव मूल्य रोज्नेहरु
सावधान !
मुखिया बनेर कोही
घरीघरी गाउँ घुमिरहेछ
मृत्युको व्यापार गर्दै
घरीघरी मृत्यु चुमिरहेछ ।
