गजल

मोटा अझै मोटाउँछन्, चित्त बुझ्दैन
खाँदाखाँदै भोकाउँछन्, चित्त बुझ्दैन

भोका नाङ्गा बालवृद्ध सडकभरी छन्
मान्छे मन्दिर बनाउँछन्, चित्त बुझ्दैन

सपनामा रहरहरू फुल्ने बेलामा
उनी आउँछन् जगाउँछन्, चित्त बुझ्दैन

यो त रुने समय हो रुनै पर्दछ
कोहि यसै सम्झाउँछन्, चित्त बुझ्दैन

दुनो अलि ढल्किएर अन्तै पोखिए
सद्दे मानिस बहुलाउँछन्, चित्त बुझ्दैन